Artykuł „Rok prawniczej hossy” autorstwa Piotra Karnaszewskiego opublikowany w magazynie Forbes nr 5/2007 s. 132 w sposób nieprawdziwy przedstawia przebieg oraz rezultaty negocjacji pomiędzy Skarbem Państwa a Bankiem Unicredito Italiano.

Nie jest prawdziwe twierdzenie, że „co prawda, na kilka dni przed zawarciem porozumienia [MSP] wziął Linklatersów, ale ci mogli co najwyżej rzucić okiem na gotowy tekst umowy. W efekcie Ministerstwo ugrało podział banku na enigmatycznych warunkach (...)”.

Kancelaria Linklaters uczestniczyła bowiem w negocjacjach od połowy marca (pierwsze spotkanie z prawnikami UniCredit miało miejsce w dniu 21 marca 2006 roku), a podpisana umowa, nie została, jak sugeruje artykuł, jedynie przedstawiona kancelarii do akceptacji, lecz była wynikiem wielu (co najmniej 7) rund negocjacyjnych i przygotowywanych w ich ramach kolejnych wersji umowy.

Nie jest prawdziwe twierdzenie, że prawnicy z Dewey Ballantine reprezentujący Unicredit prowadzili negocjacje „pod wodzą Lejba Fogelmana”. W istocie negocjacje były prowadzone po stronie Unicredit przez mec. Jarosława Grzesiaka, a ponadto także mec. Stevena Horvatha (udział w 4 rundach negocjacyjnych ) i mec. Tomasza Kacymirowa (udział w 1 spotkaniu). Twierdzenie, iż Minister Skarbu Państwa „praktycznie przystał na wszystkie warunki Włochów” jest oczywiście nieprawdziwe. MSP udostępniło Komisji Sejmowej Finansów pierwszy projekt porozumienia jak i ostatecznie wynegocjowaną wersję. Porównanie tych dokumentów, pokazuje na ustępstwa strony włoskiej. Autor artykułu nie skontaktował się z MSP, aby zasięgnąć informacji u źródła.