Ministerstwo Skarbu Państwa Główne grzechy - Dodatki w mediach -

Nawigacja

Jesteś tutaj

Dodatki w mediach

Główne grzechy

„Parkiet” zlicza złe praktyki w komunikacji spółek z inwestorami.

Komunikacja z inwestorami – szczególnie indywidualnymi – często jest traktowana przez spółki jako zło konieczne. Liczne przewinienia emitentów na tym polu skutkują brakiem zaufania rynku do poczynań zarządu firmy, co może rodzić negatywne konsekwencje dla jej giełdowej wyceny

Ograniczony kontakt ze spółką – często spotykaną praktyką na rynku jest, że niedługo po debiucie giełdowym wszelki kontakt ze spółką się urywa. Wielu emitentów nie robi nic, co wykraczałoby poza nałożone na nich obowiązki informacyjne – ograniczają się jedynie do przekazywania lakonicznych komunikatów giełdowych. Kontakt z przedstawicielami spółki jest utrudniony, a spotkania z inwestorami, jeśli w ogóle do nich dochodzi, ograniczają się do grona inwestorów instytucjonalnych. W rezultacie spółki takie zwykle pozostają na marginesie rynku. Zainteresowanie nimi analityków oraz inwestorów, mierzone liczbą wydawanych rekomendacji czy obrotami akcjami, jest znikome. Dla inwestorów posiadanie papierów takiego emitenta wiąże się z dodatkowym ryzykiem, jakim jest ich niska płynność.

Lekceważenie inwestorów – nierzadko  też jakość przekazywanych raportów pozostawia wiele do życzenia. Inwestorzy często mogą odnieść wrażenie, że dla niemałej grupy giełdowych firm przekazywanie wszelkiego rodzaju raportów to raczej przykry obowiązek, który należy wypełnić nie zważając ani na formę, ani na treść przekazywanych informacji. Niewiele ma to wspólnego z efektywnym sposobem komunikacji. Widać to dobrze choćby przy okazji publikacji raportów o wynikach finansowych. Wiele firm przekazuje je w ostatnim możliwym terminie, co można odebrać  jako jeden ze sposobów na ukrycie słabszych rezultatów. Sprytnych metod na „ukrycie" niewygodnych informacji przed inwestorami spółki mają jednak znacznie więcej. W raportach podsumowujących osiągnięcia finansowe spółek rzadkością są wyjaśnienia przyczyn ewentualnych niepowodzeń czy rzetelna ocena szans i zagrożeń dla przyszłych okresów.

Podkręcanie wyniku – częstą praktyką wśród giełdowych spółek jest „podrasowywanie” wyników finansowych. Stosują one różnego rodzaju kruczki i zabiegi księgowe, które mają na celu nieco te wyniki upiększyć. W rezultacie inwestorzy Inwestor Osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej lokująca własne lub powierzone środki finansowe w przedsięwzięcie albo przedsiębiorstwo w celu wypracowania bieżącego dochodu i osiągnięcia zysków kapitałowych. otrzymują nieprawdziwy obraz stanu finansów spółki, co na dłuższą metę prowadzi z reguły do utraty zaufania rynku do niej.

Obietnice bez pokrycia – część zarządów ma zwyczaj roztaczania przed uczestnikami rynku wizji świetlanej przyszłości – przedstawiania nadmiernie optymistycznych prognoz i bardzo ambitnych planów. Zarządy próbują w ten sposób zwracać uwagę rynku, kreując pozytywny wizerunek spółki z dużymi perspektywami. Wpływają też w ten sposób na oczekiwania rynku co do przyszłych wyników firmy. To rodzi duże ryzyko negatywnych zaskoczeń w przyszłości, a zwykle ma związek z niedoszacowaniem lub wręcz bagatelizowaniem czynników ryzyka związanych z prowadzonym biznesem. W konsekwencji zarządy ryzykują utratą zaufania inwestorów i spadkiem wartości rynkowej akcji firmy w przyszłości.

Jacek Mysior, Parkiet

Medatdane

Opublikowane przez: Redaktor MSP
Autor:
Ostatnia zmiana: 19.05.2016
do góry